مرقومه

ما چند نفر !

marghoomeh — Sat, 22 Aug 2009 18:30:04 GMT

ما چند نفر در راه شاهرود

من و بابام

marghoomeh — Mon, 29 Jun 2009 11:45:52 GMT

خواستیم در کنار من و بابام اریش ازر دهقان و بهزاد آپلود کنیم که همه سایتها فیلتر هستند و مرقومه از فیض عکس بی بهره و دوستان معدود از مرقومه !

همین باشد تا روزگاری که بهاری بیاید و سبزی دوباره ای ...

سلام

marghoomeh — Fri, 05 Jun 2009 20:39:16 GMT

برای دوست بسیار بسیار عزیزم که سالهای سال بود گمش کرده بودم و امشب باز جستمش . کاش می شد به او بگویم که بیاید و بخواند و بداند که چقدر - همانند دختران - برای امشب خوشحالم :

دوباره سلام می کنم

دوباره به یاد همان روز خوب آشنا شدن

سرآغاز این کلام می کنم

دوباره شروع می کنم

دوباره طلوع می کنم

دوباره خودم را میان چشم تو

چنان حضور هر ساله بهار

حکایتی نا تمام می کنم

دوباره سبز شدن ، جوانه زدن

دوباره رویش یک شاخه از احساس

به پاس دست نسیم و شکوفه ای از یاس

بهانه ای برای نرفتن

به بیکرانه زدن

دلیل و راه رهایی ز هر دام می کنم

دوباره خودم را میان آینه های بی نیرنگ

به سان کورسوی امیدی در شبی تاریک

به رنگ ساده یک دوباره بودن باز

به چشم دوست می بینم

دوباره ای کلام صمیمی

به تو سلام می کنم

فیلم موسوی

marghoomeh — Sat, 30 May 2009 19:05:18 GMT

فیلم موسوی فیلم خیلی خوبی بود ، فقط خاتمیش کم بود...

پی نوشت : اینجا جواب می دهم چون نمی توانم در نظرات بنویسم

اتفاقا خیلی خوب بود ، کاملا به هدفی که می خواست رسید. اینکه خاتمی هم نباشد بیشتر از مجیدی به اخلاق خود برتر بینی و زیر عبا نرفتن موسوی بر می گردد. اثباتش هم همین بازخوردی است که در جامعه ایجاد کرده است. و البته فیلم احمدی نژاد هم فیلم خیلی خوب یبود. برعکس فیلم کروبی

سفر

marghoomeh — Fri, 15 May 2009 15:51:03 GMT

می گویند اگر در بیش از 13 شرکت بورس سرمایه گذاری شود خطر شکست از بین می رود.

تقصیر خودم است که همه تخم مرغها را در سبد وحید گذاشتم . که حالا مجبور نشوم برای یک سفر گردشی کوتاه اصفهان هم تنهایی بروم و تنهایی بچرخم و تنهایی برگردم.

اعتقاد

marghoomeh — Wed, 13 May 2009 18:24:18 GMT

می شود آدم کار و نظرش برای خودش جدی باشد ، عضو شورای سیاست گذاری کروبی باشد ، به میر حسین رای بدهد و به هیچ کدام اعتقادی نداشته باشد ؟

یک جواب پیشنهادی :

می شود . کارو اعتقاد آدم که همیشه ( همیشه که نه ، ولی معمولا) برای خودش جدی است. برنامه ریزی استراتژیک و تعیین سیاستهای راهبردی یک نمونه موردی خوب برای مباحث مدیریت پروژه است ، کافی است اثری از وجنات و سکنات احمدی نژاد در ذینفعان این پروژه نباشد تا هر چه باشد لااقل دارای حداقل دلپذیری باشد ، رای به موسوی در این نمایش ، در کنار تمایلات شخصی ، تا اندازه ای پیروی از تفکر حزبی است ، و در کل هم که فکر می کنی : خانه از پای بست ویران است ، عمیقا امیدی به صلاح نیست ، گرچه راه اصلاح همیشه باز بوده است.

پرنده شوشتری

marghoomeh — Mon, 11 May 2009 18:46:18 GMT

پرند شوشتری ، ز گل نازک تری ، ندیده بودم حالا دیدم !

پی نوشت : تذکر درست و بجایی است. مسامحه و کم دقتی کرده ام.

هندوانه

marghoomeh — Fri, 01 May 2009 21:05:36 GMT

آخرین تیترهای انتخاباتی خبرگزاری ها این جمله از میرحسین موسوی بود که احتمالا پیروز نخواهم شد. اینکه اصل گفته در مصاحبه با اشپیگل چه باشد و بعد به قول فلان و فلان بن فلان چه شده باشد جای بحث دیگری است ولی اگر فرض را بر صحت چنین وضعیتی بگذاریم این تلاش و عقبه انتخاباتی اش می شود یک رودربایستی که انجام می پذیرد نه به دلیل نتیجه که به حکم خودش. همانند خانم ابتکار که می خواهد ( یا می خواست ) که سقف شیشه ای رجل را بشکند.

البته می دانم و قبول دارم که همه کنشها معطوف به نتیجه نیست ولی برخی از فعالیتها ذاتا نتیجه محورند. مثل همین انتخابات. شعارها یا رفتارهای بسیار عالی هم اگر پیروز نشود هیچ فایده ای ندارد. چون تفکری دیگر حاکم می شود و می شود هر آنچیزی که نباید بشود. مخصوصا با این حافظه تاریخی ملت ایران که از حافظه من و وحید هم بدتر است.

این روزها درگیر یک رودربایستی ام . یک جایی آدم باید بگوید هذا فراق بینی و بینک. نمی شود که چند کار را با هم انجام داد . باید هندوانه ها را یکی یکی بر زمین بگذاری وگرنه هندوانه ها یکی یکی از دستت می افتند و بر زمین می خورند.

اول اردیبهشت

marghoomeh — Tue, 21 Apr 2009 20:21:26 GMT

احترام و ارادت خدمت جناب آقای شیخ سعدی سبب می شود که علیرغم همه رخوت ها و کم همتی ها و تنبلی ها ، یک پست همچنان تقلبی بنویسم. بهر حال همینش هم غنیمت است :

بازت ندانم از سر پیمان ما که برد باز از نگین عهد تو نقش وفا که برد

چندین وفا که کرد چو من در هوای تو وانگه ز دست هجر تو چندین جفا که برد

بگریست چشم ابر بر احوال زار دل جز آه من به گوش وی این ماجرا که برد

گفتم لب ترا که دل من تو برده ای گفتا کدام دل چه نشان کی کجا که برد ؟

جز چشم تو که فتنه غماز عالم است صد شیخ و زاهد از سر راه خدا که برد ؟

سعدی نه مرد بازی شطرنج عشق توست دستی به کام دل ز سپهر دغا که برد

اردیبهشت ماه خوبی است . دوستش داشته ام همیشه .

لحظه ها

marghoomeh — Fri, 03 Apr 2009 18:12:08 GMT

یکی از این جملات معمول تک نگاریها است که می گوید : یک عمر در پی خوشبختی لحظات را گذراندیم ، غافل از اینکه خوشبختی همان لحظاتی بودند که می گذرانیم...

کار به این جمله و احسنت و آفرین بعد از شنیدن و فراموش کردن دقایقی بعد آن ندارم. یک بار دیگر این جمله برای من تداعی پپدا کرد. با چند اتفاق :

1- با سهیل متولی صحبت کردم. بعد از سالها . یک دفعه ای دلم برایش تنگ شد. سهیل متولی یعنی همه آن اتفاقات عجیب و غریب و آن همه خاطره تلخ و شیرین سالهای سوم و چهارم دبیرستان و بعدش آخر هفته های 112 فیض.

2- امسال هم یازده فروردین. و خوب . مثل همیشه که دوستانت را می بینی . و دلت تنگ می شود برای دوستانی که نمی بینی . جای خیلی ها خالی بود . خیلی ها

3- عکسهای فرشاد را دیدم در فیس بوک . یاد دوستان صمیمی و یکدل افتادم که دسترسی به آنها دیگر مشکل شده و بعضا هم ناممکن.

پی نوشت : هدف عمده این نوشته بیشتر از خود نوشته این بود که حرف وحید ثابت نشود !